โอ๊ววจอย~
อิ่มบุญ ?
วันพุธที่แล้ว
ไปเจอเพื่อนเก่าที่ฟิวเจอร์ รังสิต ประมาณเกือบๆหกโมง
พอเจอหน้ากัน กระโดดกอดกันใหญ่เลย
คิดถึงมาก ไม่ได้เจอกันมาห้าปีกว่า โว้วว แกอ้วนขึ้นป่ะเนี่ย ???
ตั้งใจว่าจะไปกินไดโดม่อนกัน พอเดินเข้าไปในห้าง เจอกระเป๋าเล็กๆวางอยู่ที่พื้น
(คือแบบว่าเห็นมาแต่ไกลแล้ว) คนก็เยอะ เดินผ่านไปผ่านมา
เกือบทุกคนมองไปที่กระเป๋าใบนั้น แต่ไม่ใครหยิบ
พอจอยกะเพื่อนเดินไปถึง หันซ้ายหันขวา เค้า(ซุ่ม)อัดรายการไรอยู่ป่ะวะ??
เฮ่ย หยิบขึ้นมาดิ หันซ้ายหันขวาอีกที เจ้าของอาจจะอยู่แถวนี้ก็ได้
แต่ไม่มีแฮะ ><
เปิดดูดิ๊แก เผื่อมีบัตรอะไรที่แสดงถึงความเป็นเจ้าของได้
พอเปิดเข้าไป โอ๊วว เงินเป็นฟ่อนเลยพี่น้องง
เฮ่ย เจ้าของไปร้องไห้อยู่ที่ไหนวะ เอาๆๆๆ ไปประชาสัมพันธ์
เราก็แอบเสียมารยาทค้นในกระเป๋า เพื่อหาบัตร บัตร บัตร
ในนั้นมีแต่บัตรประจำตัวโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง + บัตรสมาชิกอะไรซักอย่าง
ซึ่งข้อมูลก็มีแค่ชื่อและนามสกุล
บัตรเป็นคนละชื่อแต่นามสกุลเดียวกัน อาจจะเป็นสามี-ภรรยา
พอไปถึงประชาสัมพันธ์ก็เลยให้เค้าประกาศหาชื่อนี้ แล้วจอยกะเพื่อนก็นั่งรอ
รอ...
เวลาผ่านไป หิวก็หิว โหยก็โหยยย
ประกาศรอบสอง
รอ...
แอ่ก หิวๆๆ ไม่มาซะที เลยปรึกษากัน
เอาไงดีวะแก นี่ก็นานแล้ว ไม่มาซะที
หรือเค้าจะไม่ได้อยู่ในห้างแล้ว...เป็นไปได้
แล้วเค้าจะรู้มั๊ย ว่าเค้าทำหายที่ไหน แล้วถ้าเค้าไม่อยู่ในห้างแล้วจริง
ตรงประชาสัมพันธ์เค้าทำจะยังไงกัน ประกาศมันทุกวันเหรอ หรือส่งต่อให้ตำรวจเหรอ
แต่ตอนนี้หิวมากๆแล้วนะเว่ย - -
เอ๊ะ หรือเราจะโทรไปที่โรงพยาบาลนี้ดี มีเบอร์อยู่
เอ๊ะ แล้วเราจะบอกเค้าว่ายังไง ??
หรือเราจะบอกว่าเป็นญาติ แล้วขอเบอร์ติดต่อ
แล้วใครเค้าจะเชื่อ มันไม่ใช่จะเปิดเผยข้อมูลกันง่ายๆนะ
เอ หรือเราจะบอกตามความจริง ว่าเราเก็บกระเป๋าตังได้
แต่ในกระเป๋ามีแค่บัตรโรงพยาบาล อยากจะติดต่อกะคนชื่อนี้
เหยย แล้วถ้าเค้าไม่เชื่อเราล่ะ เอาไงดี
คิดกันอยู่พักนึง ท้องก็โหยหาอาหารซะเหลือเกิน
เอาวะ ลองโทรไปที่โรงพยาบาลก็ได้ ถ้าเค้าไม่ให้ข้อมูลก็ค่อยเอาไปทิ้งไว้ที่ประชาสัมพันธ์
แล้วเค้าคงดำเนินงานต่อ มั้ง
ระหว่างที่โทร ก้นก็วางอยู่บนเก้าอี้ในร้านไดโดม่อนแล้วล่ะ ฮี่ ฮี่
กว่าจะคุยกะที่โรงพยาบาลรู้เรื่อง เหมือนเค้าจะงง สงสัยพูดเร็วไปนิด
แต่ก็ไม่น่าเชื่อ เค้ายอมให้เบอร์ติดต่อมา+ที่อยู่ด้วย
วางสายจากโรงพยาบาลปุ๊บ รีบโทรไปเบอร์นั้นทันที
ติดด้วย คนรับสายเป็นผู้ชาย พอไอจอยบอกว่าเจอกระเป๋าของคุณ
น้ำเสียงเค้าดีใจมาก แล้วก็พูดๆๆใหญ่เลย ว่าแฟนตามหาอยู่หลายรอบ
เดี๋ยวจะให้เค้าขับถไปตอนนี้เลยนะครับ
...
มาเอาได้เลยค่ะ หนูอยู่ไดโดม่อน อยู่อีกนาน
ประมาณครึ่งชั่วโมงก็มาถึง (พี่เค้ากำลังท้องอยู่ด้วย)
พอคืนให้เค้าก็ดีใจใหญ่เลย
ถามว่าเจอที่ไหน แล้วติดต่อไปได้ยังไง
เราก็เล่าๆๆๆๆ จนจบ
น้องเรียนที่ไหนคะเนี่ย บอกไปเหมือนละคร
เรียนที่เดียวกันเลย พี่จบแพทย์ รหัส 35
ไอจอยรหัส 49 ฮะ
...
อย่าว่าอย่างงั้นอย่างเลยนะน้อง
พอคำนี้หลุดออกจากปากพี่ผู้หญิง
ไอ่เราก็รีบ โอ๊ววโนววว เสียงดังเลย
ก็เราตั้งใจจะคืนให้จริงๆนี่นา อาจจะเป็นเงินเดือนเค้าทั้งเดือนเลยก็ได้
ถ้าไม่ได้คืนนี่ แย่เลย
งั้นพี่เลี้ยงข้าวละกันนะน้อง ถือว่าเป็นน้ำใจ พี่ดีใจจริงๆ
น้องชื่ออะไรคะ พี่อยากจะขอถ่ายรูปด้วยหน่อย
คนดียังมีอยู่จริง
โอวว...
ประโยคนี้ไม่ค่อยเข้ากับเราเลยแฮะ
ไม่เอาค่ะพี่
รับไว้เถอะน้อง ถือว่าพี่เลี้ยงข้าว ส่วนที่เหลือน้องก็ไปบุญนะ
ไม่ค่ะพี่ ถือว่าเราสถาบันเดียวกันนะคะ
ไม่ได้ค่ะน้อง พี่ดีใจจริงๆ ให้พี่เลี้ยงข้าวเถอะ ที่เหลือน้องก็ไปทำบุญละกัน
ยังยืนยันให้ไปทำบุญ (หน้าตาเรามันเหมือนคนทำแต่บาปหรือไงกัน??)
สุดท้ายก็รับไว้จนได้
ตังนั่นแหละจ่ายค่าไดโดม่อนทั้งแก๊ง
โอวว อิ่มจริงๆ
รู้สึกดีที่สุด
อย่างนี้รึเปล่านะที่เค้าเรียกว่า "อิ่มบุญ"
ยาวแฮะ